ölüm

hayattaki en ciddi şeydir. aşağıdaki paragrafta ele alınan konudur.

''en önemli amaç olarak gördükleri, uğruna bir ömür harcadıkları paranın çözmeye yetmeyeceği bir sorunla karşılaşmaları; o hayatı da, o amacı da, o gücü de anlamsızlaştırır. kendilerine itiraf etmeseler bile, bu düşüncenin müphem ağırlığı altında eziliyorlardır.''

konstantiniyye oteli / livaneli
yaşayan her canlının tadacağı gerçeklik. bir nevi ışıkların sönmesi.
hayatı teselli hediyesi kılan son. masalları bir kenara bırakırsak; bir gün öleceğinin farkında olan insanların çıldırmamasını sağlayan tek şey, bu teselli hediyesini kabullenmek olsa gerek.
"ölenler için üzülme harry, yaşayanlar için üzül. en çok da sevgisiz yaşayanlar için."
-professor albus percival wulfric brian dumbledore
şüphesiz en çok anneye yakışmaz.