buca

tek başına ayrı bir şehir. birçok insan adapte olmakta güçlük çeker, bazıları da ısrarla kabul etmek istemez ama her türlü insanın özgürce yaşayabileceği nadir yerleşim yerlerinden biridir buca. izmir'in merkezinde çarkların dönmesini sağlayan insanlar buca'da yaşar. alsancak bar sahibiyse, buca müzisyendir. mavişehir patronsa, buca proletaryadır.

merkezdeki eski binalara gözlerini diken müteahhitler yüzünden geri dönüşü olmayan bir yola girildiğini ve yaşanılabilirliğin azaldığını üzülerek takip ediyorum.
türkiyenin ilk apaçilerinin yetiştiği topraklar.
izmir metrosunun geçmediği bir ilçedir. toplu taşıma dolmuşlar ve otobüslerle sağlanır. yolların dar olması hasebiyle günün her saati (12.00'da veya 23.30'da bile) trafikte takılı kalabilirsiniz. bornova'ya nazaran daha sessizdir. ege şartlarında yetişmiş bir üniversiteli buca şartlarında azalarak tükenir.
izmir'in üvey evladı olan ilçedir. nedensizce herkes adını duyunca burun kıvırır. ege bölgesindeki çoğu şehirden daha çok kendi kendine yetebilmektedir. ilçenin eğlence yükünü öğretmenevleri, yeşilliğini kaynaklar, eğitimini dokuz eylül sırtlamaktadır.
çoğu öğrencinin uygun fiyata ev bulup 3-4 kisi ciktigi ilcedir.tabi zengin,baba parasi yiyenler haric bol miktarda torbaci bulunur.